-Bunu da bavula koyuyum mu anne?
-Hiçbir şey bırakma.
Carla
aileyi telaşa vermişti, herkes haciz gelecek sanıyordu ve sözde
memurlar gelmeden önce kaçacaklardı. Bahane saçma gelmişti Beril'e.
Memurlar böyle bir ihtimali düşünemez miydi ki? Hem Carla büyük
eşyaları almıyordu, o zaman ne anlamı vardı kaçmalarının? Haciz
memurları zaten onlarıda alarak borçların bir kısmını ödeyemez miydi?
Ama itiraz etmedi. Sadece hafızasının, anılarının nerdeyse hepsini
orada kaybettiği için, hatırlamadan gitmek sızlatıyordu içini. Birkaç
gözyaşı düştü eline, Carla bunu görünce onunda gözleri doldu. Ama
yapacak birşey yoktu. Gitmelilerdi. Çabucak gitmelilerdi.
***
-Günaydın!
-Günaydın Elif! Kahve içmek için geldim.
-Şaşırttın beni, burası bir kafe ve kahve için geldin.
Oğuzhan
birşey söylemeden oturdu, nihayet cesaretini toplamıştı ve kararlıydı,
Beril'in yanına gidecekti. Garip olanı, Carla bir türlü telefonunu
açmıyordu. Hep kapalıydı. "Neyse..dedi. Yaşlılıktan unutmuştur." Elif
özenle hazırlanmış kahveyi elleri titreyerek götürürken Oğuzhan'ın
yüzündeki heyecanı görmüştü.
-Pek mutlusun bugün. Hayırdır?
-Sana bahsettiğim bir kız vardı ya..
-Hı.. Beril.. gözlerini devirdi fark ettirmeden.
-Evet. Bugün onun yanına gitmeye karar verdim.
-Ama.. Hafıza kaybı diyordun.
-Düzeldiğini umuyorum.
-Ya düzelmediyse?
-Sende felaket habercisi gibisin.
Alınmıştı Elif. Oğuzhan anladı, gülümseyerek elini Elif'in titreyen elinin üstüne koydu:
-Şaka yaptım. Heyecanlıyım biraz. Neyse kahvede bitti, hesabı ödeyip gitmeliyim. Bir an önce..
Oğuzhan
elini çekerken Elif'inde gözleri dolmuştu. Oğuzhan hızlıca kafenin
karşısındaki apartmana ilerledi. Sinirli gözlerle baktı ardından Elif.
Boş fincanı götürürken etrafını görmüyordu bile. Yaşlı teyzesi ona
döndü, Elif'e birşeyler söyleyecekti ama biliyordu Elif. Bir kelime
bile söylese oturup ağlayacaktı.
Sessizce kafenin nemli kilerine girdi, kapıyı kilitledi. Başını ellerinin arasına koyarak ağlamaya başladı.
***
Kapıyı
kaç kez vurduğunu düşündü. 8-9? Tekrar hızlıca vurdu. Karşı komşu
rahatsız olmuş olacakki meraklı bir baş çıktı kapı aralığından.
-Noldu evladım, alacaklı gibi dadandın kapının başına?
-Teyze bu evde Carla diye biri olması gerekti..
-Hıı. Ama onlar 2 hafta önce gitti.
Bakakaldı Oğuzhan.
-Gi... Gitti derken.. Tatile falan mı?
-Hayır evladım, taşındılar.
UzUn EşEk FeLsEfEsİ
"Hayal etmek, bilmekten daha önemlidir." Einstein
Sitedeki yazıların tamamı "Nora de Roland" tarafından yazılıp tüm haklı saklıdır.
